Wyrównanie równań w LaTeX

\begin{aligned} (a+b)^2 &= (a+b)(a+b) \\ &= a^2 + 2ab + b^2 \end{aligned}

aligned działa wewnątrz $$ ... $$ albo \[ ... \] i trzyma cały blok w jednym wzorze wyświetlanym. Znak & stawiaj tuż przed każdym znakiem równości, wtedy wiersze wyrównają się właśnie tam.

\begin{align}
  F &= ma \label{eq:newton} \\
  E &= mc^2 \nonumber
\end{align}

align numeruje każdy wiersz. \nonumber albo \notag usuwa numer z jednego wiersza, a \label stawiasz w wierszu, którego dotyczy, przed kończącym go \\.

\begin{aligned} x &= 1, & y &= 2 \\ z &= 3, & w &= 4 \end{aligned}

Co drugi znak & zaczyna nową kolumnę: pierwszy z pary wyrównuje, kolejny oddziela kolumny. To zwięzły sposób na zestawienie kilku krótkich wyników.

\begin{aligned} f(x) &= a_0 + a_1 x + a_2 x^2 \\ &\quad + a_3 x^3 + a_4 x^4 \end{aligned}

Gdy wzór nie mieści się na szerokość strony, złam go przed znakiem plus albo minus i wcięj ciąg dalszy poleceniem \quad po znaku &.

\begin{equation}
  \begin{split}
    (a+b)^3 &= (a+b)(a+b)^2 \\
            &= a^3 + 3a^2 b + 3ab^2 + b^3
  \end{split}
\end{equation}

split wewnątrz equation daje wielowierszowemu przekształceniu jeden numer, wyśrodkowany w pionie. Użyj go, gdy kroki prowadzą do jednego wyniku, do którego odwołujesz się raz.