Numeracja równań w LaTeX

Równanie z numerem po prawej zapisujesz otoczeniem equation. Nadaj mu etykietę \label, a w tekście odwołuj się przez \eqref, które samo dopisze nawiasy. Numer zmieni się automatycznie, gdy dopiszesz równanie wcześniej.

Równanie z etykietą

\begin{equation}
  T = 2\pi \sqrt{\frac{L}{g}} \label{eq:okres}
\end{equation}

T = 2\pi \sqrt{\frac{L}{g}} \tag{1}

Etykietę stawiaj wewnątrz otoczenia, najlepiej tuż przed \end{equation}. Przedrostek eq: nie jest wymagany, ale przy kilkudziesięciu etykietach od razu widać, że chodzi o równanie, a nie o rysunek.

Przepisujesz to z odręcznych notatek? Zrób zdjęcie kartki, a CamteX zamieni wzory na LaTeX. Spróbuj za darmo

Odwołanie w tekście

Z równania \eqref{eq:okres} wyznaczamy przyspieszenie ziemskie.

\eqref pochodzi z pakietu amsmath i drukuje numer w nawiasach okrągłych, tak samo jak przy samym równaniu: „z równania (1)”. Zwykłe \ref da numer bez nawiasów.

Równanie bez numeru

\begin{equation*}
  g = \frac{4\pi^2 L}{T^2}
\end{equation*}

g = \frac{4\pi^2 L}{T^2}

Gwiazdka (z amsmath) wyłącza numer, to samo daje krótszy zapis \[ … \]. Numeruj tylko te równania, do których odwołujesz się w tekście. Numer przy każdym przekształceniu nic czytelnikowi nie mówi.

Kilka równań, każde z numerem

\begin{align}
  v &= \frac{s}{t} \label{eq:v} \\
  a &= \frac{\Delta v}{\Delta t} \nonumber
\end{align}

W otoczeniu align każdy wiersz dostaje własny numer, a \nonumber (albo \notag) wyłącza go w jednym wierszu. Znak & wyrównuje kolejne równania do znaku równości.

Jeden numer dla całego bloku

\begin{equation}
  \begin{aligned}
    x &= r\cos\varphi \\
    y &= r\sin\varphi
  \end{aligned}
  \label{eq:biegunowe}
\end{equation}

\begin{aligned} x &= r\cos\varphi \\ y &= r\sin\varphi \end{aligned} \tag{3}

aligned wewnątrz equation daje jeden numer, ustawiony na środku wysokości bloku. Tak zapisujesz parę wzorów, którą w tekście nazywasz jednym równaniem, np. zamianę współrzędnych.

Numery z numerem sekcji

\usepackage{amsmath}
\numberwithin{equation}{section}

Polecenie wpisujesz w preambule, po załadowaniu amsmath. Równania w sekcji 2 dostają wtedy numery (2.1), (2.2) i tak dalej. Przydaje się w dłuższej pracy, gdzie jedna wspólna numeracja dochodzi do kilkudziesięciu.

Typowe błędy

Numer wpisany ręcznie, np. „(3)": po dopisaniu równania wszystkie odwołania się rozjeżdżają.
„??" w PDF: dokument trzeba skompilować dwa razy, żeby odwołania się uzupełniły.
\label poza otoczeniem equation: etykieta zapamięta wtedy numer sekcji, a nie równania.
\eqref bez pakietu amsmath: kompilacja kończy się błędem Undefined control sequence.

Zobacz też

Nie chcesz pamiętać poleceń?

Narysuj wzór albo wklej zrzut ekranu, a CamteX zamieni go na gotowy LaTeX.

Wypróbuj za darmo