Tekst we wzorze w LaTeX

v = \frac{s}{t} \quad \text{dla ruchu jednostajnego}

\quad dodaje odstęp szerokości litery M, który oddziela tekst od wzoru. Wewnątrz \text spacje działają normalnie, w samym trybie matematycznym są ignorowane.

T_{\text{wrzenia}} = 373\,\mathrm{K}

Indeks słowny idzie przez \text, a jednostka przez \mathrm z wąską spacją \, przed nią. Oba mają być proste, bo żadne z nich nie jest zmienną.

P = \frac{W}{t} \quad \text{gdzie } W \text{ to praca}

Polskie litery w \text działają jak w zwykłym tekście. Zmienną wewnątrz zdania zapisujesz poza \text: zamknij nawias, wpisz W i otwórz \text na nowo, pamiętając o spacjach.

\mathrm{e}^{\mathrm{i}\pi} + 1 = 0

\mathrm służy do pojedynczych symboli, które nie są zmiennymi: liczby e, jednostki urojonej i albo różniczki d. Spacje w \mathrm są ignorowane, więc do słów się nie nadaje.

\operatorname{tg} x = \frac{\sin x}{\cos x}

Nazwę funkcji, której LaTeX nie zna (np. polskie tg albo ctg), zapisz przez \operatorname z amsmath. Dostaje prosty krój i właściwy odstęp od argumentu, tak jak \sin.

\begin{align}
  x &= 2 \\
  \intertext{a po podstawieniu do drugiego równania}
  y &= 4
\end{align}

\intertext z pakietu amsmath wstawia zdanie między wiersze wyrównanego bloku, nie gubiąc wyrównania znaków równości. Tekst zaczyna się od lewego marginesu, jak zwykły akapit.