Litery greckie w LaTeX
Litery greckie wpisujesz nazwą po ukośniku: \alpha, \beta, \gamma. Wielką literę dostajesz, pisząc nazwę wielką literą, np. \Delta. Niektóre wielkie litery wyglądają jak łacińskie (A, B, E), dlatego nie mają osobnych poleceń.
Najczęstsze małe litery
\alpha \beta \gamma \delta \varepsilon \lambda \mu \pi \rho \sigma \tau \varphi \omegaTe litery wystarczą do większości wzorów z fizyki i matematyki. \varepsilon, \varphi i \vartheta to inne kształty tych samych liter; przenikalność elektryczną zwykle zapisuje się jako \varepsilon.
Przepisujesz to z odręcznych notatek? Zrób zdjęcie kartki, a CamteX zamieni wzory na LaTeX. Spróbuj za darmo
Wielkie litery
\Gamma \Delta \Theta \Lambda \Pi \Sigma \Phi \Psi \OmegaPolecenia mają tylko wielkie litery różne od łacińskich. Domyślnie składają się prosto; amsmath dodaje wersje pochyłe, np. \varGamma i \varDelta.
Przykład użycia
\Delta E = h \nu = \frac{hc}{\lambda}Litery greckie zachowują się jak każda zmienna: przyjmują indeksy i stoją w ułamkach. Tu \nu to częstotliwość, a \lambda długość fali fotonu.
Pogrubione litery greckie
\boldsymbol{\sigma} = \boldsymbol{\varepsilon} E\mathbf nie działa na litery greckie. Pogrubiony wektor albo tensor zapiszesz przez \boldsymbol z amsmath albo \bm z pakietu bm.
Litery łatwe do pomylenia
\nu \; v \qquad \omega \; w \qquad \rho \; pKursywą ni wygląda jak v, omega jak w, a ro jak p. Jeśli czytelnik mógłby je pomylić, nazwij symbol w tekście przy pierwszym użyciu.
Typowe błędy
- \Alpha i \Beta nie istnieją, bo wyglądają jak łacińskie A i B. Pisz po prostu A.
- Mieszanie \epsilon i \varepsilon w jednym dokumencie: to dwa różne kształty litery.
- \mathbf{\alpha}: litera nie zostaje pogrubiona. Użyj \boldsymbol{\alpha}.
Zobacz też
Nie chcesz pamiętać poleceń?
Narysuj wzór albo wklej zrzut ekranu, a CamteX zamieni go na gotowy LaTeX.